ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਮਕਸਦ 'ਸਰਬੱਤ ਦਾ ਭਲਾ' ਹੈ। ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਮਕਸਦ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ।


ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਿੱਜੀ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਰਵ ਵਿਆਪਕ ਮੁਕਤੀ ਬਾਰੇ ਹੈ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਮਕਸਦ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਭਾਈਚਾਰੇ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੋ। ਲੋਕਾਂ, ਕੁਦਰਤੀ ਸੰਸਾਰ, ਅਤੇ ਸੱਭਿਅਤਾ ਦੀਆਂ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ (cultural conservative) ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਭਲਾਈ ਰਾਜ (welfare state), ਜਾਂ ਸਰਕਾਰ ਮਦਦ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਵਾਦ (socialism) ਨਹੀਂ ਹੈ। ਭਲਾਈ ਰਾਜ ਇੱਕ ਅਕੁਸ਼ਲ ਮਾਡਲ ਹੈ ਜੋ ਰਾਜ ਦੀ ਹਿੰਸਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਤਪਾਦਕ ਹਨ। ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਭਲਾਈ ਰਾਜ (welfare state), ਸਮਾਜਵਾਦ (socialism), ਤੇ ਸਰਕਾਰ ਮਦਦ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਨਿੱਜੀ (private), ਸਵੈ-ਇੱਛਤ (voluntary), ਗੈਰ-ਸਰਕਾਰੀ (non-governmental), ਦਾਨ-ਅਧਾਰਤ (donation based) ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਾਡਲ ਹੈ। ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਾ ਤਾਂ ਦਾਨ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਭਲਾਈ ਰਾਜ। ਮੁੱਖ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਸਰਕਾਰੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਪੈਸੇ ਸੁੱਟ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਫੀਸ ਬੇਤਰਤੀਬੇ ਨਾਲ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਮੁਫ਼ਤ ਕੱਪੜੇ ਵੰਡੇ ਜਾਣ ਜਾਂ ਮੁਫ਼ਤ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਉਸਾਰੀਆਂ ਜਾਣ ਜਾਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਪਾਂਸਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਆਸਾਨ ਖਪਤਕਾਰੀ (consumerism) ਜੀਵਨ ਜਿਊਣ ਜਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਭੱਜ ਕੇ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਭੱਜਣ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਜਾਂ ਇਕੱਲਤਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਆਪਣੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪਰਿਵਾਰਕ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹੋਏ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੋ।